Monday, March 12, 2012

Einu sinni var....varablíantur

Litlir Bleikir Fílar eru ósmekklegir með öllu. Þeim tekst aldrei að tolla í tísku, sérstaklega fatatískunni enda  erfitt að vera lítill bleikur fíll og ætla bara valsa inn í Kringluna og skella sér á fjólubláan snákaskinn samfesting með gat í klofinu. Nei krakkar mínir það er nú hægara sagt en gert. Þannig að Litlir Bleikir Fílar hafa komist að þeirri niðurstöðu að það sé bara betra fyrir þá að vera púkó og bara rokka það. Þeir sem eru hipp og kúl og töff finnst ofsalega gaman að líta um öxl og flissa yfir sem því sem þeim fannst einu sinni hipp og kúl og töff en finnst núna alls ekki hipp og kúl og töff. En þeir sem eru ennþá meira hipp og kúl og töff eru svo svakalega hipp og kúl og töff að þeir taka það sem þykir ekki hipp og kúl og töff lengur og gera það AFTUR hipp og kúl og töff. Nú eru ADHD kisan komin með höfuðverk.
ADHD KISAN SKILUR EKKERT. nada.
Þess vegna ætla Litlir Bleikir Fílar að snúa vörn í SÓKN og halda heiðri þeirra hluta sem þóttu H-K-T (hipp og kúl og töff) og þykja ekki lengur H-K-T og bara tala um þá. Bara setjast niður með piparmintute og bara ræða þessa hluti. OG samþykkja þá staðreynd að Litlum BLeikum Fílum finnsta þetta allt saman ennþá flott og hippíkúl og bara vera. Eftirfarandi upptalning er osom:

Kryddpíurnar. Áður en Geri hætti. Áður en Viktória smallaði fésinu ofaní vaxdall. Áður en Baby Spice hætti að ganga með snuð um hálsinn. Áður en Mel B varð óhæf móðir (sbr. pistil um Scary Spice og ungbarnagallabuxurnar) áður en Mel C hætti að ganga í íþróttagalla 24/7 (hún gerir það samt held ég ennþá...FUBU 4 the Win) Hér börnin mín góð erum við að tala um gríðarlegt magn af dökkbrúnum varablíant og við erum að elska það. Við erum að löva það. Við erum liebe það. LIEBE! <3
GOOD TIMES-GURRRL POWERZ
Tamagotchí-Vasagæludýrin japönsku. Þið áttuð svona, ekki ljúga af okkur og ekki ljúga af ykkur sjálfum. Það er bara sárt og gerir allt svo miklu, miklu erfiðara. Ég átti svona og á svipuðum tíma uppgvötaði að ég er heljarinnar sadó-masó perri. Ekki í neinum leðurfatnaði samt (Litlir Bleikir Fílar fá svo slæmt útbrot ef þeir svitna í leðri....subbuleg saga, þið viljið ekki vita) Nei, litla 10 ára ég elskaði (LIEBE) að láta litla vasagæludýrið mitt kveljast; lét það kúka út allan skjáinn, gaf því aldrei að borða, léta það hoppa og skoppa og þjást af insomniu þangað til að það lapti dauðann úr skelinni/skjánum. Það var gaman.
CHAINS AND WHIPS EXCITE ME-RIHANNA
Þessar pæjar. Við eigum ekki til mörg orð um þær. Fyrir utan það að þær voru FLOTTASTAR. Það er augljóst. Þessar ogguponsu pínulitlu klemmur í hárinu. Þessi litlu mellubönd um hálsinn. Ziak, zak skiptingar. Flauels skokkar og húðlitaðar sokkabuxur. Svona voru þær og svona var ÉG. Bara flottust með ljósbláan sanseraðan augnskugga frá Boujoris sem ég grenjaði út úr foreldrum mínum.  Og ekki fara svo að segja að þær séu einhverju tískuíkon í dag-NEI! Nei segjum við, þær voru flottar árið 2000 og eftir það var allt niður á við.
Og svo endum við á einum draumi. Einn gamall draumur sem rættist aldrei. Og skildi eftir sig sár og holu í hjartanu. Ekki bara þráði ég að eignast svona, heldur þráði ég að vera stelpan á þessu plakati. Margar erfiðar nætur grét ég bara sára yfir þessum ömurlega veruleika að : A) ég átti ekki X-18 skó og B) ég var of ung til að sækja um að verða X-18 talskona/módel/lífstílsiðkandi. Það var erfitt. Það er ennþá erfitt. Ég get ekki rætt meira um þetta. Minningarnar eru yfirþyrmandi. Látum myndina segja allt sem segja þarf og svo slaufum við þessu hérna. Ég verð með snýtuklút ef einhver er að leita af mér.
Getum við aðeins talað um þessa hatta?

Thursday, March 8, 2012

Fínerís fíneríheit og limlaus ævintýri

Hæjjjj!! segja Litlir Bleikir Fíla í dag og ADHD kisan bætir svona átján joðum við kveðjuna.
Úti snjóar og snjóar, en Litlir Bleikir Fílar geta með engu móti skilið hvers vegna fólki kemur það eitthvað á óvart. Það er nú einu sinni kominn miður mars! ADHD kisan elskar þegar það snjóar þegar eru ekki jól eða jólin alveg að koma. Í fyrra þegar það snjóaði 1. maí, flestum til mikillar mæðu, fór ADHD kisan út á Stiga sleðann sinn og renndi sér niður Laugarveginn.
Litlir Bleikir Fílar munu ekki vera viðverandi í dag vegna undirbúnings fyrir árshátíð sem þeir eru að fara á, á morgunn. Þeir eru búnir að vera á þessari megrun undanfarna daga:
Einn greip bátur og fílanir eru pakksaddir.
Þið vitið hvernig þetta er. Kona ein ætlar á árshátíð. Stendur grenjandi fyrir framan fataskápinn og á ekkert nema Bros Boli sem á stendur: Opnun Olís bensínstöðvar á Eyrarbakka 2004 eða Kvennahlaupið '94 ,,Koma svo stelpur!"
Það er ekki hægt að fara í svoleiðis á árshátíð, onei nei.
 Kona fer og kaupir sér kjól sem er svartur eins og allir hinir kjólarnir hennar og lofar sjálfri sér að nota hann ofsalega mikið og oft, eins og hún gerði með alla hina svörtu kjólana sína. 
,,Og hann passar við allt-líka gallabuxur"! ....glymur í ungfrú-ísland-lenti-í-þriðja-sæti-ég-passa-bara-í-xxxsmall-afgreiðslustúlkunni þegar hún rennir kortinu fyrir svarta kjólnum sem er alveg eins og allir hinir hámarks praktísku svörtu kjólarnir sem sitja heima inní skáp og bíða eftir að vera gefnir í Rauða Krossinn. Kona fer kát heim en passar að henda pokanum svo kallinn taki ekki eftir þessari nýjustu viðbót við stórskotaflota svartra kjóla sem heimilið býr yfir. Allir mjög praktískir, og grennandi, og svartir, og ,,passa við gallabuxur."
Tíminn líður og konan styttir sér stundir við biðina með því að krulla tuttuguogfimm sinnum á sér hárið en endar alltaf eins og púðluhundur sem hefur gengið undir raflostmeðferð við krónísku þunglyndi.

Að krulla eða krulla ekki.
Sem sagt: ekki krulla hárið. Þá snýr konan sér að því að bögglast við að mála sig fyrir stóra kvöldið. Sú ætlar aldeilis að vera fín, með gervi augnhár og bara det hele. Finnur sér mynd af einhverri stórstjörnunni sem er óaðfinnanleg til fara í smettinu. Konan þessi er heldur betur útsjónarsöm og prentar út myndina af fegurðardísinni, límir hana á spegilinn og ætlar bara að kópíera lúkkið. Hún er algjörlega með þetta, þessi. 
Útkoman varð hinsvegar: Stjórstjarna vs. Krusty the Clown:
Fyrirmyndin
Útkoman



Allt gengur á afturfótunum hjá konunni. Það verður bara að vera lambakrulluörbylgjuofnsslysið og trúðasminkið en konan getur þá allavega huggað sig við að hennar bíður svartur, praktískur, grennandi kjóll (sem passar líka við gallabuxur) og hann mun bjarga kvöldinu! Það og sexfaldur romm í kók, en konan er farin að íhuga að byrja kvöldið á barnum. Og eyða kvöldinu á barnum. 
Nú er það ekkert sem heitir að fara í kjólinn. Einn, tveir og renna uuu....renna uuuu....renna....reee...............konan getur ekki rennt honum upp. 
Hann er of lítill; hvernig getur hann verið of lítill??
 Notaði afgreiðslustúlkan kranabíl til að renna honum upp í búðinni? Var konan óvart í ullarpeysu þegar hún reyndi að klæða sig í hann núna? Nei, konan kíkti; hún var bara alls ekkert í ullarpeysu. Svo er konunni litið niður, og hvað blasir þar við: engin önnur en TÚRBUMBAN! 
(bomm, bomm booooooommmm...smá dramatík) Hvað gerir kona nú? Hún útúrkrulluð, trúðamáluð örvæntingarfull konugæs sem með jólasveinavömb og það er korter í árshátíð. 
Nú eru góð ráð dýr. Konan sest niður, hálf í kjólnum og hugsar stíft. Hún hugsar um afgreiðslukonuna sem renndi kjólnum upp á henni áreynslulaust og hvernig sú stúlka ætti alvarlega að íhuga feril í kraftlyftingum, því handsterk væri hún. Konan hugsaði um túrbumbuna sína og að samkvæmt óformlegum mælingum liti út fyrir að vera um það bil sjö mánaða óléttubumba. Og ef hún sæist á bar með sjöfalda drykkinn sinn (já við gerðum hann aðeins sterkari) og með sjö mánaða óléttubumbu þá myndi kvöldið eflaust enda hjá Félagsmálavöldum þar sem barnið yrði formlega tekið af henni við fæðingu. 
En eftir drykklanga stund (hún fékk sér einn sjúss) var eins og kveikt væri á ljósperu þegar konan mundi það skyndilega. Hún rauk upp (og ignoraði hljóðið sem heyrðist þegar saumarnir vældu og grátbáðu hana um að þyrma lífi sínu) og opnaði fataskápinn. Eins og Jesús sjálfur hefði leitt hana að fataskápnum lá lausnin að vandamálinu ljóslifandi þarna inn á milli hnökraðra íþróttasokka og gamals gallapils sem keypt var á Benidorm og hefði ekki passað á fyrirbura á vökudeildinni. 
HERE I COME TO SAVE THE DAY!!
Þið getið sagt það sem ykkur finnst. Þið megið hlæja, flissa, brosa út í annað, hlæja inn í ykkur,  brosa inní ykkur....gráta inní ykkur. Ömmunærbuxur, aðhaldsnærbuxur, bumbubanabrækur....jú margt er hægt að kalla þessa dásemd en konan kippir sér ekki upp við það. Nei, það kemur henni ekki við. Í kvöld ætlar hún að demba sér í einn áttfaldan á barnum (það er vont og það versnar) og fjandinn hafi það verður gert í risastórum, andlitslituðum, nýþröngum, mögulega kremjandi mikilvæg líffæri nærbrækum og það var EKKERT að fara stoppa konuna. Trúður eða ei. 
Kona fer alsæl á árshátíð (þó ekki með fulla hreyfigetu og meðfylgjandi súrefniskútur hefði líka hjálpað) en kát er hún þó. Hún borðar, hún drekkur, hún dansar, hún drekkur, hún dettur, hún drekkur, hún pissar og drekkur. Sem sagt: árshátíð. 
Þegar heim er komið og kallinn vill hnoðast á konunni þurfa þau að vekja bæði börnin til að hjálpa föður sínum að draga konuna úr aðhaldsbuxunum. Það tekst loks eftir mikil átök og konan er sátt við að losna úr prísundinni því hana grunar óþægilega mikið að lifrin hennar hafi færst í átökunum og sé núna einhverstaðar á milli herðablaðana á henni. Það, eða hún hefur fitnað á bakinu í kvöld. Bæði eru líklegir möguleikar.
Kona hefur strengt þess heit að kaupa sér ekki nýjan kjól fyrir næstu árshátíð heldur frekar getur hún hugsað sér að fara bara í kynskiptiaðgerð, taka inn hormóna og láta vaxa sér skegg, dýpka röddina, minnka brjóstin og bæta á sig limi. Lifa eins og maður í heilt ár og mæta á næstu árshátíð í buxum og jakka og bara hafa það heaví næs. Engar nærbuxur. Engin megrun. Ekkert gerviaugnháralím sem límdi saman annað augnlokið. Ekkert vesen. Bara mottumars. Kósý.
HANN ER AÐ FARA Á BALL! LA LA LA !
Litlir Bleikir Fílar og ADHD kisan munu örugglega kasta í ykkur kveðju á morgunn. Í henni verður líklegasti vínandi. Það er bara þannig sem þeir rúlla...á litlum bleikum þríhjólum. Bless í bili!




Wednesday, March 7, 2012

BAZINGA

Litlir Bleikir Fílar velta ýmsu fyrir sér. Þeirra hugrenningar eru margar álitlegar og skemmtilegar spurningar sem þeir varpa fram og diskútera svo sín á milli. Sem dæmi má nefna hafa Litlir Bleikir Fílar spegúlerað í af hverju fólk tattúverar myndir af börnunum sínum á líkamann sinn. Nú eiga hvorki Litlir Bleikir Fílar né ADHD kisan afkvæmi en þeir verða bara að setja spurningarmerki við þessa staðreynd. Þetta barn hér á myndinni lítur út eins og Eminem í smásjá og er það virkilega eitthvað sem maður vill ganga með alla sína ævidaga. Og smá auka plús, ef ykkur fannst þetta ekki nægilega óhugnarleg mynd þá viljum við skjóta inn smá auka pælingu:
Forever young
....Hvar er geirvartan staðsett á þessum manni?Ógeðshrollur: BINGÓ!

Nei Litlir Bleikir Fílar ætluðu aldeilis ekki út á þessi mál í dag og ætla því að snúa sér að umræðuefni dagsins og er það akkúrat eitthvað sem Litlir Bleikir Fílar hafa mikið pælt í. (endilega látið okkur samt vita ef ykkur langar að við fjöllum meira um ljót tattú: barna þema. Við getum vel hugsað okkur að víkka út það hugtak.)

Jæja áfram með Létt og Laggot:

Hvernig getur það verið að fólk af hærri stéttum í Bretlandi, jafnvel kóngafólk með eðalblátt blóð sér í æðum, láti sjá sig úti um miðjan dag ógrátandi, og algjölega ódrukkið með líka svona ofboðslega hræðileg höfuðföt? Camilla Parker Bowles (Frú Skálar...love it) er til dæmis hér með eitthvað á höfðinu. Og hún brosir. Hvers vegna brosir hún? Af því að hún er með kúlutjald úr Sjónvarpsmarkaðinum á höfðinu? Nei við erum bara orðlaus. Hún er nú ekki fögur sjálf, óþarfi að fá sér hatt sem setur þennan skort á fegurð í CAPSLOCK.
Hvað amar hér að?
Þessi hér er svo auðvitað afskaplega frægur. Litlurm Bleikum Fílum finnst nú margir hattar vera ljótari en þessi en þrátt fyrir það kaus heimsbyggðin að gera stólpagrín af einum ljótum hatti. Jú ljótur er hann en æi ADHD kisunni finnst hann samt líka alveg smávegis sniðugur. Það er slaufan sem gerir það. ADHD kisan elskar slaufur.
Hattinum til varnar: það er þó slaufa.
Hattur? Meira eins og varahlutur í uppþvottavél.
Vinninginn fær svo þetta höfuðfat sem ljótasta hárprýðið, ef prýði má kalla. Ef þetta er hattur þá er ADHD kisan í raun tjékkneskur háls-nef og eyrnalæknir sem er búsettur í Bólivíu og spilar Bubbles á netinu í frítíma sínum. (ADHD kisan er það ekki)
 Þetta lítur út eins og ADSL tenging fyrir fjölbýlishús eða gömul borðskreyting úr fermingarveislu í Neðra-Breiðholti sem er ennþá upp á punt inni í stofu og safnar ryki. Ekki hattur. Ekki eitthvað sem þú setur á hausinn á þér. Ekki eitthvað sem þú labbar út úr húsinu með á þér og hugsar:
Djöfull er maður SMART í dag. Hámarks smartness maðurfukkingur!

Litlir Bleikir Fílar og ADHD kisan þakka lesendum sínum fyrir þolinmæði undanfarna daga þegar þeir ákváðu að taka sér smávegis frí vegna prófalesturs og almennra leiðinda. Þeir eru komnir aftur og ætla aldeilis að trylla lýðinn á næstkomandi dögum. Heldur betur.

Heyrumst þá aftur á morgunn!
BOJ BOJSINGUR!

Wednesday, February 29, 2012

Love Cats

ADHD kisan er ástfangnin. Þetta hefur verið að ágerjast til lengri tíma. Í raun nokkur ár. Má segja að þessi ást vaxi um 15, 24 cm á ári. Þetta kann að hljóma einkennilegt en þetta á sér mjög eðlilega útskýringu. Raunin er sú að ADHD kisan er ástfangin af högna nokkrum. Þetta er ekki hvaða högni sem er, heldur aðal högninn. Allir vita að ADHD kisan er mjög áhugasöm um hár, helst afskaplega sítt hár. Og hvern þekkið þið sem er högni og er sá síðhærðasti í bransanum?
Mjásingur
Þetta byrjaði allt saman fyrir mörgum mörgum árum þegar ADHD kisan fór á tónleika hjá Benna Hemm Hemm. Þar var Högninn og var með hár niður fyrir eyru. Það fannst ADHD kisunni heldur betur heillandi en þó var það ekki ást við fyrstu sýn því hárið var ekkert afskaplega sítt.
Sbr. mynd af Högna með hár niður að eyrum.
Of stutt fyrir ADHD kisuna.
Eins og áður kom fram vex hár um fimmtán komma tuttugufjóra sentímetra á ári (15,24). Og makkinn á þessum högna hefur aldeilis oxið og oxið og þar með hefur þessi hrifning ADHD kisunnar aukist og orðið að mjög djúpri ást. Næstum brjálæðisleg ofurvæntumþykja. ADHD kisuna dreymir um að högni sæki hana einn daginn á fjólublárri vespu með hár niður í götu. Auk þess finnst ADHD kisunni ofsalega skemmtilegt þegar Högni setur hárið upp í snúlla. Sbr. mynd af Högna með snúlla:
Snúlla Högni
Þessar tilfinnigar sem ADHD kisan ber til Högna nokkurs (í Hjaltalín krakkar ef þið eruð alveg dö og hafið ekki kveikt á útvarpi undanfarin fimm árin) endurspegla á engan hátt tilfinningar Lítilla Bleikra Díla né þessar snarbiluðu konu sem skrifar þetta blogg. Þau eiga sér öll sín einkaskot en þessi smáskot verða því miður ekki útlistuð eins og er, hér á þessum vettvangi....

Þetta er pistill í boði ADHD kisunnar. Hún vonar að Högni sjái þetta og passi sig svo að klippa ekki hárið því þá verður ADHD kisan skelfingulostin. Hvað gerir hún þá? Litlir Bleikir Fílar eru reyndar með varamann á línunni sem er tilbúinn til að hoppa inn í starfið hvenær sem er. Sá hinn sami maður er einnig með sítt hár og tapar fyrir hversu ofsalega fótógenískur hann er, myndavélin ELSKAR hann.
Fleginn og flottur.
Fabio er maður sem er ekki feiminn við mittisháar buxur og svo rokkar hann man-cleavage eins og enginn sé morgundagurinn. Litlir Bleikir Fílar eru handvissir um að Fabio og ADHD kisan yrðu afskaplega hamingjusamt par en ADHD kisan er enn ekki tilbúin að gefa Högna upp á bátinn. Þá væri hún svona glöð:
CAPS LOCK GLEÐI
Litlir Bleikir Fílar ætla ljúka þessum miðvikudegi með þessum orðum. Áfram ástin! Áfram ástin á milli manns með snúð í hárinu og ofvirks kattar með athyglisbrest. Allt fyrir ástina. <3 Lovz




Tuesday, February 28, 2012

Þegar Litlir Bleikir Fílar urðu krítískir

Litlir Bleikir Fílar eru greinilega á túr þessa vikuna (fara fílar á túr?) því þeir eru bara hneykslaðir og hneysklaðir. Þeir eru búnir að afgreiða fegurðarsamkeppnir barna og vilja helst ekki fara tilbaka í þá vitleysu. Þeir voru nú alveg tilbúnir til að afgreiða það mál. Svo eru þeir á sínum dagleg netrúnti (já við netfíklarnir köllum þetta netrúnt.....sure....átta klukkutíma langur rúntur....hólísmókes!) 
Og auðvitað kíkja Litlir Bleikir inná The Daily Mail. But of course!
 Og þar er nú Vitleysan sjálf aldeilis með skráð lögheimili! Drullubullið sem er inni á þeirri síðu getur verið alveg stórskemmtilegt og á DM (við skammstöfum eins og gamlir vinir) heiðurinn af mörgum af þeim stórkostlegustu kjánaprikum sem Litlir Bleikir Fílar þekkja og elska, eins og til dæmis TOWIE (The only way is Essex, krakkar) og svo er ofsalega þægilegt að fylgjast með Fræga Fólkinu þarna inná, DM hjálpar okkur til dæmis að fylgjast með Brad Pitt kaupa klósettpappír og Justin Bieber að snýta sér. Mikilvægt stöff.
En stundum, þá detta Litlir Bleikir Fílar í ægilegt ástand og alveg (óvart) fara að horfa á DM með gagnrýnisgleraugunum sínum: 
What is this I don't even
Þegar Litlir Bleikir Fílar eru á túrsa OG með gleraugun þá verða þeir æðislega móðgaðir yfir öllum sköpuðum hlutum. Í dag var það þessi fyrirsögn sem stillti túrbræðið alveg í botn :


'I'm back in my 13-year-old daughter's jeans!' Mel B reaches goal weight SIX MONTHS after birth of third child

Sko. Byrjum á byrjuninni. 
 Mel B er samkvæmt Wikipedia (það má víst vitna í Wikipedia í Háskóla Íslands! Víst! Víst má það!) heitir í alvörunni Melanie Brown og er þrjátíuogsex ára. Hún á þrjú börn og er nýbúin að fæða þetta nýjasta. Alveg splúnkunýtt út úr vagínunni. Eða nokkurnveginn. Og auðvitað var kellingin ekki rétt búin að skola barninu út úr sér að hún hljóp eins og fætur toguðu í ræktina og byrjaði á lengsta djús-kúr síðan Booztbarinn opnaði í Kringlunni. Það er sko langur djús-kúr get ég sagt ykkur. Og viti menn, eftir margra mánaða hungursneyð og þrotlausar Sexý Spinning æfingar þá kemst hún Mel B (getur fullorðið fólk ekki kallað sig eðlilegum nöfnum?) loksins aftur í gallabuxur af dóttir sinni. Sem er þrettán ára. Og hún kemst ,,aftur" í þær. DAFUQ? 
Þýðir það að hún notar sömu stærð af buxum og dóttir sín, sem samkvæmt myndum er ekkert óeðlilega stórgert þrettán ára barn, eða notar hún buxur af sínum eigin krakka? 
Nota þær buxur saman? Waz da fück ist das?
 Ef mamma mín hefði, á gamals aldri, troðið sér í einhverju hégóma fávitakasti í gallabuxurnar mínar þegar ég var 13 ára hefði ég aldrei orðið 14 ára því ég hefði bara kvatt lífið og sturtað mér niður klósettið. (Og ekki þið fara í barnalandspeysurnar ykkar og segja: ég og mamma mín bla bla) Þetta er ekki eðlilegt. Og vitið hvað er ekki eðlilegt? Að þessi kona sé að auglýsa það um borg og bæi að hún komist í buxur af þrettán ára gamalli dóttur sinni. Ok, þú ert hallæriskvendi og þannig er nú bara það. Ekkert við því leiðindamáli að gera. En hvað ertu líka að gera? Þú ert að segja dóttir þinni, ásamt öllum hinum í heiminum, að dóttir þín má ekki fitna um eitt gramm (allir vita að ef maður fitnar um gramm kemst maður ekki í gallabuxurnar sínar-TRUE STORY) Og hversu ömurlegt er það? Hvað ef þessi stelpa verður fullorðin og kemst því miður ekki í gallabuxur ætlaðar börnum og hvað þá? Haldiði að hún muni taka því vel? Er það? Nei, það verður ömurlegt. Henni mun líða svo illa. Hvurs lags óþarfa drullans pressa er það? Bara útaf því að Mel B er svo fáránlega sjálfhverf og athyglissjúk kellingargæs og þarf endilega að troða sér í barnabuxur bara til að komast á kortið. Til að komast inn á Daily Mail. Og til þess að vera viss um það að þessar þrjár dætur hennar munu örugglega uppskera brotna og brenglaða sjálfsmynd. Plús lélegt sjálfstraust. Plús gallabuxnakomplexa. Plús þörf fyrir athygli af öllum röngum ástæðum. Plús bara allt leiðinlegt sem fylgir því að hafa lélega sjálfsmynd. Sem sökkar (feitan)
Snilld! Flott hjá þér Mel B! Alveg það besta sem þú hefur gert síðan Spice Girls: The movie

Eitt klapp fyrir þér. (og einn miðjufingur líka....)

Litlir Bleikir Fílar nenna ekki meiru röfli í dag en vildu endilega að þið vissuð af þessari staðreynd og hún er sú að ef þið komist ekki í barnagallabuxur strax eftir meðgöngu þá eru þið ekki jafn æðislega djúsí manneskjur og Mel B. True story. (........NOT)


Móðir-Kona-Meyja.....sure.

Monday, February 27, 2012

Að vera í bleyju með varablíant = WTF!

Stundum kemur fyrir að Litlum Bleikum Fílum blöskri pínulítið. Þeir eru nú heldur betur þekktir fyrir að vera slefandi ruglukollur og ruglaðar uglur en stundum fá þeir á tilfinninguna að til sé fólk sem er mögulega, hugsanlega, klikkaðara heldur en þeir og ADHD kisan til samans og líklegast eru þessir einstöku einstaklingar löngu komnir frammúr Litlum Bleikum í klikkískap.
Litlir Bleikir Fílar ætla aftur að geyma misskilning vikunnar, á döfinni er annað próf og þá er eins gott að eiga varasjóð fyrir Litla Bleika (tímabundna) Fíla. Nei, eftirfarandi málefni er ekki misskilningur og ekki bull heldur, og því miður verður lítið um ýkjur líka. Það fer ekki á milli mála að þessu fólki er grafalvara.
Litlir Bleikir Fílar ætla að útnefna hóp af fólki sem þeim þykir vera snarbrjálað og eiginlega líka hálf ógisslegt líka.
Fólk sem tekur börnin sín, neyðir þau til að koma fram og dansa og syngja og sýna allar kúnstnir, útbíjað í brúnkukremi, gervi hári, gervi tönnum, hlassi af málningu og niðrandi ósæmilegum  vændisfatnaði (ef fatnað má kalla) sem væri varla sæmandi fyrir Kjötkveðjuhátíðina í Ríó (beisikallí, þá er (fullorðið) fólk á rassabossanum einum klæða.)
,,Auðvitað viltu ekki varalit, þú ert núll ára."
 Sem sagt, fólk sem setur börnin sín, ógrátandi, í fegurðarsamkeppnir með tilheyrandi níðingsskap sem því ferli fylgir. Þetta þykir Litlum Bleikum Fílum ekki bara ótrúlega ógisslegt heldur líka sorglegt og líka sorglegt. Extra (tyggjó) sorglegt.
Litlir Bleikir Fílar vorkenna þessum börnum sem fæddust inn á þessa hræðilega biluðu foreldra sína og AHDH kisan vildi að storkurinn hefði bara flogið með þessi litlu grey bara eitthvað annað, langt langt í burtu.
Þegar þú ert sjö ára þá er seinasti staðurinn sem þú átt að vera á, að láta máta gervitennur upp í þig því þú ert búin(n) að missa framtennurnar (ÚTAF ÞVÍ AÐ ÞÚ ERT SJÖ ÁRA) og þú ert að fara keppa í fegurðarsamkeppni útaf því að þú ert fallegasti krakkaskrattin í öllum BÆNUM! Hvenær átti lógík heima þarna? Við bara spyrjum, því lógíkin er LÖNGU flutt eitthvað annað. Þetta er svo fáránlegt að Litlir Bleikir Fílar eiga ekki til orð og ADHD kisan er byrjuð að naga sitt eigið skott því þetta tekur svo á taugarnar að bara hugsa um þessa hluti.
Börn eru börn og þess vegna eiga þau að vera eins og börn. Fullorðið fólk er fullorðið fólk og þess vegna eiga þau að vera eins og fullorðið fólk. Þetta er ofsalega mikil basík og Litlir Bleikir Fílar fatta bara ekki hvernrig sumir gætu hugsanlega misskilið það! Það er sko ekki misskilningshæft og hver sá sem ekki skilur það er greinilega í andlegum hjólastól!
ÚT AÐ LEIKA MEÐ ÞIG KRAKKI!
Litlir Bleikir Fílar fá magasár ef þeir pæla meira í þessu. Það er svo margt rangt við þetta að það mun aldrei gefast nægur tími til að ná yfir rangleikagráðuna sem þetta er á. ADHD kisan veit að það er nú ekki mikið sem hún getur gert í þessu. Þess vegna verður hún eiginlega bara að draga andann djúpt og þakka fyrir að vera svona nokkurnveginn hálf á geði. Hún hefur nefnilega stundum spáð í því hvort hún sé eitthvað skrýtin en eftir að hafa horft á þættina Toddlers and Tiaras þá finnst ADHD kisunni hún vera stálslegin í heilabúin og bara ekkert sérlega skrýtin skrúfa. Ekki þegar svona fólk er til í heiminum:

Hvetjandi móðir

Nei nú þurfa Litlir Bleikir að skrúfa fyrir þessa vitleysu. Þetta er hryllingur og svona á ekki heima hér. Við viljum ekki gera ykkur þunglynd, þetta á að vera skemmtilesning og við viljum nú ekki svíkja hláturtaugarnar ykkar. Ó nei. Sem sárabót og til að láta ykkur líða betur þá bjóða Litlir Bleikir Fílar upp á tvo kettlinga í kaffibollum. Ef það kætir ykkur ekki eruð þið í vondum málum og ættuð að fá ykkur muffins. Ef það hjálpar heldur ekki mælum við með Maryland Kexi. Ef það er heldur ekki að virka getið þið alltaf lesið alla hina póstana frá Litlum Bleikum Fílum, við mælum með 12XCinnamon Challange vídeóið. Það bjargar öllu. LÖLZ.

Mjáza
Ok nú segjum við: inn, út, inn, inn-ÚT í bili. Sjáumst á morgunn. Þá verður eitthvað gleðilegra vonandi. Allavega ekki um einhvern sem kann ekki að skeina sér sjálf en er samt með gervi augnhár. 
Blessingur


Friday, February 24, 2012

Ekki segja fokk jú við mömmu

Í dag er föstudagur og það er bara eitt fyrir Litla Bleika Fíla að gera í þeim efnum, og það er deyfa sig með alkahóli og bíða uns þriðjudagur rennur upp. Ah þriðjudagar.
,,Hversu lengi má ég bíða....fram á þriðjudagskvöld, vó vó vó, fram á þriðjudagskvööööld!"
Eftirfarandi eru því valmöguleikar Lítilla Bleikra Fíla fyrir helgina:

Drunkz
Drunken Doughnut
JÁ HÆ DOMINOS! ÉG VIL FÁ 8 KASSA AF KANILGOTTI
Litlir Bleikir Fílar eru of uppteknir við að tengja sig í æð við Gray Goose og hafa ekki tíma til að gera eitthvað skemmtilegt blogg. Fljótlega munu þeir ekki einu sinni getað skrifað eðlilega. Og fljótlega hættir það að vera fyndið. 
Svo við látum eflaust heyra í okkur um helgina. Möglega með áfengiseitrun, möglega með tattú af fjólubláum dreka yfir mjóbakið sem við munum ekki eftir að hafa samþykkt eða bara í vesturbæjarlauginni af festa hárið okkar í niðurfallinu. Þetta kemur allt í ljós börnin góð....kemur allt í ljós.
Þangað til næst, eða á bráðmóttökunni.
BÆJ!