Wednesday, February 1, 2012

顔黒/SKINKUR


Skinkur. Ég set þær stundum saman við ost og brauð og þessi heilaga þrenning myndar grillaða samloku.
Sem er gaman.
Skinkur eru líka stundum í mannslíki og ég sé þær til dæmis á Stjörnutorgi á meðan ég borða grilluðu samlokuna mína.
Sem er líka gaman.
Eiginlegur ,,skinkusamruni" ef svo mætti koma að orði. (Þetta er að öllum líkindum röng notkun á gæsalöppum, WHATEVERZ!)

En hvaðan kemur þessi undarlegi þjóðfélagshópur? Hver er saga þeirra og menning? Hver er þróun þeirra annars staðar í heiminum og hvernig hafa þær aðlagast íslensku samfélagi? Tala þær sitt eigið tungumál? Eru þær með þjóðarrétt? Kjósa þær innbyrðis leiðtoga? Er mikið læsi á meðal skinkna?
Þetta eru spurningar sem ég hef velt vöngum yfir, sérstaklega yfir grillaðri samloku. Ég hef hugleitt að fá mannfræðiprófessörr nokkurn sem ég þekki til að ganga í þessi mál með mér en hingað til hef ég unnið ein að þessum óformlegu rannsóknum mínum og heimspekilegu pælingum hvað varðar þessa djúpappelsínugulu styggu svínakjötsskepnu.

Ég ætla að uppljóstra aðeins um niðurstöður mínar hingað til:
Skinkur eru upprunalega frá Japan (auðvitað!) Tískan þar kallast Ganguro og þýðir það Svart andlit eða jafnvel Sólbrennt smetti.
(Þetta kemur allt frá Wikipedia; Ath! doktorsnemar í japanskri menningarfræði með séráherslu á japanska poppmenningu á árum 1990-2000 mega EKKI vera með stæla og tala um misræmi og tilbúnar staðreyndir og falskar minningar!)
Ganguro var tískubylgja sem náði hámæli (climax!) um aldamótin seinustu og einkenndist hún af aflituðu eða appelsínugulu hári og gróflegri notkun á brúnkukremi. Sem sagt: Skinkur! Gaman af þessu!
Sminkið var svo ekki af verri endanum; mögulegt er að Panda birnir hafa verið einhverskonar innblástur fyrir þessar dömur enda eru augun algjörlega kolbikasvört og svo snjóhvítur augnskuggi utan um það, upp að hárlínu og niður á kinnar. WHAT A CLASSY LADY! Varnirnar eru svo snjóhvít/bleikar. Gerviaugnhár (alveg mörg sett) og LÍMMIÐAR kóróna svo verkið og setja virkilega punktinn yfir i-ið!
Hér má sjá eina japanska telpu sem virðist fylgja Ganguro lífstílnum. Drottinn blessi hana og veiti henni styrk þegar dagur kemur að kvöldi og hún neyðist til að taka þetta SPARSL framan úr sér. Hæversk ung snót með öllu, augljóslega.
Litlir bleikir fílar óska ykkur gleðilegs miðvikudags og biðja ykkur endilega um að skilja eftir ykkur smá kossafar hér á síðuna eða viðeigandi kveðju. Fílarnir hvetja alla til að skrifa undir leyninefni því þá mega menn segja það sem þeir vilja og aldrei er steikin betri þá.
Kv. Litlir Bleikir Fílar og Sortuæxlis Ganguro stelpan sem virðist ætla sér að pissa á almannafæri. Skvíza!

Tuesday, January 31, 2012

Eggjastokkar með stæla og sokkaleysi í ræktinni

Já. Sem sagt. Titillinn dregur daginn minn saman í eina setningu. Þetta eru tveir hlutir sem ég hata af mikill ákefð og ástríðu.
Byrjum á ákveðnum eggjastokk sem ég er í FÝLU út í. Okey okey, ég skil, þú þarft að skila af þér eggi. Það þarf að losna og fara í skemmtiskokk niður hálsinn á leg-gellunni minni. Fine. Það er þitt starf og ég er ekki að dæma. Við þurfum öll að borga reikninga, handrukkara, lýtaaðgerðir etc.
Það sem ég er ekki SÁTT VIÐ er að þessi eggjakunta sem fór í leghálsgöngutúr í dag ákvað að vera lúxustussa og berja mig að innan með einhverju sem hlítur að líkjast hafnarboltakylfu eða sleggju. Eða mjög stóru barni. Flenni barni gætu sumir sagt.
Og ég vara bara EKKI AÐ LÖVA ÞAÐ.
Það var bara ógeðslega vont. Ég óverdósaði á Paratabs, sofnaði og dreymdi martröð þar sem mamma mín seldi mig í hórdóm-og henni fannst það bara helvíti sneddí.
Ömó í einu orði.
Snúum okkur að seinni hluta þriðjudagsgeðvondsku minnar: Skólaust fólk í ræktinni.
Í fyrsta lagi: OJBARA!
Í öðru lagi: EF ÞÚ ÁTT EKKI SKÓ ÁTTU EKKI EFNI Á AÐ BORGA 4.974,- KR. Á MÁNUÐI Í LÍKAMSRÆKT. Do the math maðurfukker.
Í þriðja lagi: Ái! Hversu óþægilegt er að vera hamast á einhverju djöflans brennslutæki í 40 mínútur, alveg kófsveitt að reyna ekki að kafna-á táslunum!!
Í fjórða lagi: Það er BANNAÐ að vera skólaus. Og ert þú bara yfir það hafinn? Ert þú betri en allir aðrir og gerir bara það sem þú villt? (Hér er bannað að vitna í lagið Ég geri það sem ég vil með Skyttunum)
Í fimmta lagi: Ef þú ætlar að vera í fokkings ógeðis sokkum og trufla okkur hin með ógeðslegu fokkings sokkunum þínum þegar VIÐ sem förum eftir settum reglum og kurteisiviðmiðum erum að reyna einbeita okkur að betri sál í spengilegri líkama VERTU ÞÁ Í FLOTTUM SOKKUM RASSAHAUS! Ekki vera í upplituðum gráfölum, hnökruðum Intersport sokkum sem þú fékkst gefins þegar KR varð 100 ára. Það er fjallans 13 ár síðan!!
Oj þú þér herra minn! Oj þú þér!
Núna er það súkkulaði í sárabætur og plott gegn einum eggjastokk sem þið megið vorkenna. (múhaha!)

Monday, January 30, 2012

Latari en gólfteppi


Ég er löt. Það skal bara viðurkennast, skjalfestast, staðfestast hér með. Ekki nóg með það þá er ég ótrúlega leiðinleg útgáfa af latri manneskju, METNAÐAR-letingi. *Stjörnuauðnuleysingi* er líka skemmtileg varíasjón. Metnaðarletingjar eru þannig að guði gerðir að þeir eru í algjörri afneitun um að vera letingjar. Þeir gerast jafnvel vel svo ógeðslega grófir að segjast vera duglegir. Hah! Aðeins rögluð ugla myndi staðfesta það að ég væri á einhvern hátt dugleg. (Nú fær kærastinn flog, hann er minn helsti aðdáandi og finnst ég vera ofurmenni ef ég strauja eina skyrtu ((hún var straufrí hjartagull...))
Verandi eðalbikkja eða lúxusaumingi þá er ég óskaplega góð í að láta líta út fyrir að ég sé bara á fullu allann daginn og geti jafnvel framkvæmt mörg verk í einu, eins og t.d að skúra 2X þakið á húsinu mínu á meðan ég litaraða augnskuggunum mínum og endurskrifa allar glósurnar mínar þar sem hver stafur er skrifaður með spes lit (A er bleikt,jeij)
Í sannleikanum sagt þá í einlægni minni segi ég ykkur að ég er ekki svona dugleg. Ég verð bara að vera hreinskilin. Sem dæmi þá vaknaði ég í morgun við gjallahorn pabba stranga (betur þekkt sem Nokia vekjaraklukkan og sadó-masó mómentið okkar hjúanna-love it!)
Og krakkar ég ætlaði svoleiðis að own-a þennan dag. Ég ætlaði að lesa sex sinnum í röð allt efnið í rekstrarhagfræði og verða svo sjóuð í verðteygni eftirspurnar að íslenska ríkið myndi búa til stöðu fyrir mig í ríkisstjórninni og ég myndi vinna fyrir 18 kúlur á mánuði undir starfsheitinu:
,, Ógeðslega sjóðheita gellan sem kann allt um rekstarhagfræði"
Truth be told: ég las eina glæru. Á tæpum 3 klukkutímum. Og ég var með lokað fyrir allar helstu heimasíður sem ég heng inn á. Og ég var ekki með peninga svo ég gat ekki hangið í Hámu að borða kex. Og ég þekki engan inni á lezzstofu sem ég gat talað við. Og ég fór ekki í tíma. Og síminn hringdi aldrei. Og ég fór bara einu sinni að pissa.
HVERSU JABBA-THE-HUT LÖT ER ÉG EIGINLEGA?
Persónulegt lufsumet að minni hálfu. (jeij! þá áorkaði ég allavega einhverju í dag...kv. Pollíanna)

Saturday, January 28, 2012

Birta, bíddu eftir mér. Mér leiddist hér um tíma en nú langar mig með þér


Nú er sko spenningur í mannskapnum krakkar mínir.
Já það held ég nú bara aldeilis alveg barasta já!
,,Af hverju eru litlir bleikir fílar gjörsamlega að rífa sig úr nærbuxunum af spennu?" gætuð þið elskurnar mínar spurt ykkur sjálf og klórað ykkur í hausnum svo flösunni alveg kyngir niður á axlir.
ÞAÐ ER UNDANKEPPNI EUROVISION!
Hey hey! Bannað að hrista hausinn. Alveg bannað. Hættu að dæma mig. Ekki þú dæma mig þó ég sitji á laugardagskvöldi ásamt heimilismönnum og horfi með hjartað í buxunum á hvert topplagið á fætur öðru. Þetta er mér dálítið erfiður tími því mér finnst svo mörg lögin góð og það er erfitt að sjá þau ekki öll fara út í aðalkeppnina. Eins og að missa nokkur börn í röð. Eða, ég á engin börn-ég hef bara átt gullfiska og einn páfagauk sem dó og ég sakna bara ferlega mikið. Ok, sem sagt, eins og að missa páfagaukinn sinn; þið sem þekkið það getið tengt við þessa erfiðu andlegu upplifun (R.I.P DAGUR!)

Ef þið eruð ekki enn sannfærð um ágæti þessa misskilda menningarkima þá ætla ég bara að koma með nokkra punkta:
*Næsta keppni verður haldin í Azzerbædjan-Hversu kinkí er það?
(ÉG MINNI Á AÐ ÞETTA ER STAFSETNINGARFRÍTT RÍKI)
*Tækifæri til að eyða 4 mánuðum í að stúdera ógrinni af eurovisionlögum, prenta út textann og læra hann. Horfa svo á öll myndböndin, stúdera þau og jafnvel læra dansrútínu bakdansarana og ég tala nú ekki um að mynda umræðuhóp með góðu fólki til að taka þessar pælingar upp á næsta stig og hafa gaman af.
Svo er bara CLIMAX 26. maí. Ó boj, ó boj!
Þið fáið að heyra meira um þetta börnin góð.
Fariði nú að gera eitthvað vitulegra en að lesa þetta litla fílasmjatt mitt.
Bless og knús.

Friday, January 27, 2012

Til Stefáns.

Hæ þið öll.
(Þið eruð kannsi þrjú, en það er allt í lagi. Ég ætla ekki að gera lítið úr ykkur þó þið hafið ekkert betra að gera með lífið ykkar en að lesa þetta. Engin skömm í því, veriði stolt!)

Þetta er fyrir Stefán sem finnst að ég eigi ekki að sitja á sjálfri mér og leyfa engum að heyra hvað ég er sérleg smjattandi rugluð í hausnum. Ég geri mitt besta við að vera eins eðilega venjulega leiðinleg og ég mögulega get dagsdaglega. Sem þýðir að ég hlít að virka alveg hrikalega bæld manneskja, eins og rostungur sem er í dulagervi afgreiðslustúlku La Senza;
,, Get ég ekki aðstoðað??????!!!!"
Svo það er kannski bara best að ég spúi hér út öllu því sem kemst ekki í gegnum ritskoðunina mína, sem vinnur eftir sama fyrirkomulagi og ritskoðunarnefnd ákveðins kóreu lands sem er kennt við norður.
Ég hef þetta ekki lengra að sinni útaf þremur einföldum ástæðum.
1) Tölvan mín/Talvan mín/Völvan mín (ég mun ekki leiðrétta málvillur, stafsetningarvillur né staðreyndarvillur. Allar uppástungur um annað verða ignoraðar auk þess sem sá hinn sami Besservisser mun missa framtennurnar.) Talvan mín er orðin svo heit að ég er mögulega komin með 2. stigs brunasár í klofið. Það er kannski jákvætt, kannski neikvætt.
2) Ég þarf að pissa og mín pissublaðra er jafn stór og hjá smágerðum Chiváva hundi. Auk þess verð ég ofbeldisfull þegar mér er mál. Sönnurgögn fást hjá sambýlismanninum.
3) Ég ætla frekar að eyða tímanum í að horfa á Youtube myndbönd sem bera heitið: Funny cat video.
Bæj.

Thursday, April 15, 2010

Nei eða já? Af eða á?





Já!

(eða)

Nei!

(eða)

Jú!

(eða)

Æi nei!

(eða)

Jæja já!

(eða)

Nei annars...

Uhh...

Ahh...

Þú stendur í matvörubúð. Nýkomin(n) úr ræktinni eða vinnunni eða jafnvel bæði. Daufa svengdar tilfinningin sem fyrir stuttu rétt kitlaði í þér garninar hefur nú breyst í hreint hungur sem veltist um í maganum og klórar þig að innan. Já þú ert greinilegur svangur/svöng. Þú skimar yfir verlsunina og ferð yfir í huganum: Jæja, hvað skal það vera? Heitt eða kalt? Létt eða massíft? Bara að það sé fljótlegt. Þú villt borða núna, eiginlega strax en helst fyrir korteri síðan.

Úff! Nú eru góða ráð dýr. Þú færir þig í átt að kjötkælinum en heldur þig í burtu frá kjötborðinu því þar er afgreiðslufólk sem gefur þér einungis 20 sek. umh

ugsunarfrest og svo er annað fólk sem þarf að bíða útaf þér og svo byrja allir að dæsa mjög hátt. Ekki gott. Nei, best að forðast mannleg samskipti á þessum viðkvæmu augnablikum.

Þú færð fljótlega áhyggjur og hugsar stanslaust:

Ekki fá valkvíða! Ekki! Bara ákveða sig! Hvað er í matinn? Þetta verður allt í lagi. Þú getur þetta alveg. Ok, koma svo. Trommusláttur. Allir bíða með hjartað í buxunum.

Einn tveir og í matinn er :

...

...

...

andskotans!

Um daginn labbaði ég (tók semsagt óformlega könnun og taldi) heila tólf hringi í Hagkaup. Þetta er satt að segja fullt hús matar. ( skv. heimasíðu Hagkaupa, já já ég kíkti, eru yfir 8

þúsund vöruliðir.) Og hvað endaði ég með?

Einn pott af mjólk og flatkökur. Eða nei eiginlega ekki flatkökur því ég gat ekki ákveðið hvort ég ætti að kaupa spelt flatkökur eða venjulegar. Spelt eða venjulegar? Venjulegar eða spelt? Hvað er eiginlega spelt? Verð ég mjó af því?

Ég hefði, án alls gríns og glens, getað dáið þarna inni úr valkvíða. Bara látist úr súrefnisskorti því ég hefði ekki getað ákveðið hvort ég ætlaði að andað inn eða anda út.

En brjóstumkennanlegur dauðdagi.

Ég næ rétt svo að melta kvöldmatinn sem loksins náðist að taka ákvörðun um og þá er ég strax farin að fá kvíðakast yfir komandi degi og þeim kvöldmatar ákvörðunum sem mín bíða.

Eru til einhver ráð? Ekki segja: fáðu þér bara kokk! Það gengur ekki. Ég gæti ekki ráðið kokkinn því ég ætti svo erfitt með að velja. Úúú þessir sérhæfir sig í franskri matargerð. En æi þessi er Norðurlandameistari í smörrbrödd gerð. Og og og og þessi með masters gráðu í kökugerð. Já nei nei.

Eins leiðinlegt og það hljómar þá yrði ég guðslifandi fegin ef ég gæti bara tekið eina pillu á dag og ég yrði bara ekkert svöng. Eða bara einhverja töflu svo þessar verslunarferðir myndu ekki valda mér svona mikilli vanlíðan.

Róandi jafnvel?

Hmmm....

( Ef þið sjáið rammskakka, rangeygða, slefandi káta stúlku í Hagkaup með fulla körfu af mat, verið alveg óhrædd. Þessi stúlka er fullkomnlega hamingjusöm. Hún veit nefnilega hvað verður í matinn.)


Monday, April 12, 2010

Mánudagur til mæðu ( og megrunar)


Komplexar. Vonandi kannastu ekkert við þá. Hins vegar eru yfirgnæfandi líkur á því að þú þekkir þá vel og hugsir um þá daglega. Eitthvað við þig sjálfa(n) truflar þig, kannski er það einhver líkamspartur sem er of stór eða alls ekki nógu stór. Ég vona að þú hugsir ekki stanslaust um þetta en margt minnir mann á þessar hugsanir ( sem manni sjálfum finnst vera meira staðreyndir en bara ímyndanir í huganum) Speglar, ljósmyndir,viktir eru sönnunargögnin og við notum þau óspart til að rökstyðja mál okkar og strá salt í sárið. ,,Viktin segir að ég sé svona þung/ur, oj hvað ég er feit" - Kannastu við þetta?

Ég er til dæmis ekki alltaf með hugann við komplexana mína en sumir dagar eru verri en aðrir. Ljótan ógurlega bregður sér á stjá. Allt er að og ég er ómögleg á alla vegu. Áður en deginum líkur er ég búin að ákveða 10 lýtaaðgerðir, búin að plana matarræði sem myndi hæfa munaðarleysingja í Rúmeníu og er auðvitað harð ákveðin í því að mitt útlit verði einfaldlega að taka stakkaskiptum. Þetta gangi einfaldlega ekki lengur. Sem betur fer er ég yfirleitt búin að gleyma fitusoginu og 100-kaloríur-á-dag matarplaninu næsta dag, í versta falli. Þetta lifir allavegana aldrei lengi. Þetta er samt ekki bara leiðinlegur og niðurdrepandi tími fyrir mig sjálfa heldur alla þá sem eru í kringum mig. Aldrei datt manni í hug að gamla (góða) ,,fituklessutuðið" gæti gramist öðrum:

Í fyrsta lagi er ekkert skemmtilegt eða sjarmerandi við það að þurfa að hlusta á manneskju ( stelpu) taunglast á því hvað hún sé ljót. Mjög líklega er þetta sætasta stelpa sem þú veist um, norðan og sunnan Esjunnar. En hún verður allavegana ekki sætari fyrir vikið. Hefur gert fýlusvip og litið í spegil? Já einmitt, ekki beint besta lúkkið þitt.

Af hverju er ég alltaf að gera úr því slæma og lítið úr því góða? Það mætti halda að þegar ég kynnti mig fyrir ókunnugum myndi ég segja : Hæ! Ég heiti Anna Margrét og ég er með risa stóra upphandleggsvöðva og æðaslit á fótunum!

Hver vill heyra svona? Og þarf einhver að vita þetta? Og af hverju í ósköpunum ætti þeim ekki að vera saman? Mér er allavegana alveg (skít) sama hvort þessi þarna sé með bananabrjóst eða hárið á þessum er farið að þynnast á kollinum.

Staðreyndin er grátbrosleg: við fáum ekki nóg af okkur sjálfum og fátt annað kemst að. Þannig að öll þessi tár í koddann yfir 500 gramma aukningu á þyngdinni voru tja, satt að segja, tilgangslaus.

En ekki misskilja mig; ekki fara fá kökk í hálsinn yfir því hvað þú ert mikill egóisti og hugsir bara um hvað þú fáir mörg stig á Rate my hotness.com Það er bara mikilvægt að huga stundum að því, svona á milli þess sem þú klípur í lærafituna þína, að lífið snýst um miklu mikilvægari hluti og er í raun milklu betra þegar þú ert ekki í þessu kapphlaupi um að vera einhver annar/önnur, betri en þú ert núna. ( því þú ert nenfinlega á hlaupabretti og þar að leiðandi kemstu ekki mjög langt)

Svona dagar koma og fara. Ljótuna kíkir alltaf í heimsókn, öðru hvoru. Vertu bara viss um að hún líði hjá, ljótan á ekki að vera tjilla hjá þér í heilan mánuð. Þá þarftu að athuga málið. Svona til að slaufa þetta vil ég bara minna þá sem líkt og ég eyddu þessum mánudegi með ljótuna í heimsókn að þetta tekur enda og sem betur fer! Til eru einstaklingar sem þjást dag hvern bara við það eytt að sjá spegilmynd sína og ganga í gegnum þvílíkar eldraunir til þess eins að reyna líta betur út ( en ekki endilega til að láta sér líða betur)

Heidi Montag og 99% plastaði líkaminn hennar er sorglegt dæmi um manneskju sem lifir með ljótuna í hjartanu og auminginn fær aldrei frið.

Ég ætla allavegana að reyna að vera hress og gleyma 'plexunum mínum. Það er alveg nóg að vita af þeim, óþarfi að pæla þetta eitthvað lengra.

Gangi okkur vel! ( sagt í hundrað prósent einlægni, eða svona...)